Την Τετάρτη 08/05/2024 ο Αρίσταρχος Παπαδανιήλ έδωσε συνέντευξη στο Griechenland Aktuell του Υπουργείου Εξωτερικών Ελλάδας στην Δρ. Κατερίνα Λάμπρου (Σύμβουλος επικοινωνίας Α’, Υπουργείο Εξωτερικών) με αφορμή την 79η επέτειο μνήμης από την απελευθέρωση των κρατουμένων του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης και εξόντωσης Μαουτχάουζεν της Αυστρίας (05/05/1945), και την ομώνυμη μεγάλου μήκους κινηματογραφική ταινία MAUTHAUSEN (91′, 2023) σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη, ποίηση-αδημοσίευτο κείμενο Ιάκωβου Καμπανέλλη, σκηνοθεσία Παναγιώτη Κουντουρά-Αρίσταρχου Παπαδανιήλ και παραγωγή Syllipsis.
Η συνέντευξη στα ελληνικά (στο site έχει αναρτηθεί μεταφρασμένη στα γερμανικά):
5. Ανήκετε στη νεότερη γενιά δημιουργών στην Ελλάδα. Η ταινία άγγιξε και αγγίζει νέους στη χώρα και το εξωτερικό; Νομίζετε ότι σε ευρεία κλίμακα έχουν διδαχθεί τα ιστορικά αίτια, γεγονότα και επιπτώσεις του Β΄ΠΠ και τους ενδιαφέρει και συγκινεί;
Μετά από κάθε προβολή της ταινίας, το συνηθέστερο σχόλιο που λαμβάνουμε είναι πως η ταινία MAUTHAUSEN πρέπει να μπει στα σχολεία και οι μαθητές να διδάσκονται μέσω αυτής το «ποτέ πια» του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Έτσι λοιπόν, με αφορμή την Ημέρα Μνήμης Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, και κατόπιν πρόσκλησης του φιλολόγου κυρίου Δημήτρη Χατζάκη, πραγματοποιήσαμε μια προβολή στο Θέατρο του Πολιτιστικού και Αθλητικού Κέντρου των Εκπαιδευτηρίων Ε. Μαντουλίδη στη Θεσσαλονίκη, όπου μαζί με τον συν-σκηνοθέτη Παναγιώτη Κουντουρά, είχαμε την ευκαιρία να δούμε την ταινία με μαθητές και μαθήτριες της Α’ και Β’ Λυκείου και να μιλήσουμε μαζί τους. Εν συνεχεία, η ταινία προβλήθηκε σε 20 μαθητές στο Γυμνάσιο Σουφλίου και σε ομάδα μαθητών του 6ου Πειραματικού Γυμνασίου Αλεξανδρούπολης, που συμμετείχαν στο Πολιτιστικό Πρόγραμμα «Ολοκαύτωμα και Ανθρώπινα Δικαιώματα: Μια ιστορία για σκέψη» υπό την αιγίδα του ιδρύματος TOLL με έδρα τη Νέα Υόρκη. Προ ημερών, η ταινία προβλήθηκε στο 4ο Γενικό Λύκειο Γλυφάδας, όπου η κυρία Κατερίνα Ι. Καμπανέλλη κι εγώ ανταποκριθήκαμε στην πρόσκληση της φιλολόγου κυρίας Γεωργίας Αμουντζά να παρακολουθήσουμε την ταινία μαζί με τους έφηβους μαθητές. Σταχυολογώ εντυπώσεις που μας έγραψαν οι μαθητές και μαθήτριες της Γ’ Λυκείου του ΓΕΛ Γλυφάδας μετά την προβολή της ταινίας και τη συζήτηση που είχαμε μαζί τους: «Όλοι όσοι πέρασαν από τα στρατόπεδα αυτά, είτε βγήκαν ζωντανοί, είτε όχι, είναι άνθρωποι ήρωες, γεμάτοι με ψυχική και σωματική δύναμη. Είναι σημαντικό η ιστορία των χρόνων εκείνων να συνεχίζει να μοιράζεται.», / «Η ταινία και τα νοήματά της είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Η βία συνεχίζει να υπάρχει απλά αλλάζει μορφή. Η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής είναι από μόνη της βίαιη.», / «Παρόλο που όλοι μας γνωρίζουμε τη φρικαλεότητα των στρατοπέδων, έχουμε ακούσει πολλές μαρτυρίες, αφηγήσεις και έχουμε πρόσβαση σε πληθώρα πληροφοριών για αυτά τα γεγονότα, η παρακολούθηση της συγκεκριμένης ταινίας και ο διάλογος με την Κατερίνα Καμπανέλλη και τον Αρίσταρχο Παπαδανιήλ άνοιξε νέους ορίζοντες και μια νέα οπτική γωνία. Μας βοήθησε να κατανοήσουμε το βαθύ ανθρώπινο νόημα, τη σημασία της ανθρώπινης ζωής. Η ταινία μου προκάλεσε συγκίνηση και περιέργεια να το ψάξω παραπάνω.», / «Η ταινία μου δημιούργησε συναισθήματα λύπης, στενοχώριας και απογοήτευσης για το πόσο απάνθρωπος και εχθρικός μπορεί να γίνει κάποιος προς το ίδιο του το είδος. Στο τέλος μου δημιούργησε συναίσθημα συγκίνησης.», / «Η ταινία ήταν πολύ συγκινητική. Είναι η πρώτη φορά που από ένα βίντεο μου προκλήθηκαν τόσα πολλά συναισθήματα.»
